Młody i tłusty drób

Do pieczenia należy wybierać młody i tłusty drób, gdyż tylko taki ma mięso delikatne i soczyste. Stary i tłusty drób, skruszały należycie, może być użyty tylko do duszenia. Chudego drobiu nie należy nigdy zabijać, bo jest to marnotrawstwo. Gdy zdarzy się chuda sztuka, można z niej ugotować rosół lub wykorzystać do potraw z siekanego mięsa. Młody drób poznaje się po zgrabnym kształcie, giętkości dzioba, miękkiej chrząstce, która stanowi zakończenie klatki piersiowej. U młodego drobiu jest ona podatna i giętka. Skóra młodego drobiu jest biała i delikatna, włos na skórze mało widoczny i cienki, pazury giętkie, na nogach gładka skóra. Dziób starego drobiu jest twardy, pazury ostre i długie, skóra lekko żółtawa, włos widoczny, skóra na nogach chropowata. Młode gołąbki mają wyłupiaste oczy, dziób żółtawy w kącikach. Tłuste gęsi i kaczki mają pod skrzydłami poduszeczkę tłuszczową.

 

Przepis kulinarny pochodzi z książki kucharskiej
Jak gotować: Praktyczny podręcznik kucharstwa
Maria Disslowa
Wydawnictwo Polskie R. Wegnera w Poznaniu
1931 r.

Comments are closed.